Η δρυς ήταν από τα πολύ παλιά χρόνια ακόμα το ιερότερο όλων των δένδρων και η λατρεία του διαδεδομένη σε ολόκληρη την αρχαία Ευρώπη, ενώ ο Δρυίδης ή Δρουίδης (Druide) ήταν ο ιερέας της.
Σε πολλές ευρωπαϊκές γλώσσες, ανατολικές και δυτικές, το δέντρο το λένε κάπως έτσι.
drv-o-a στα σλάβικα, derwen στα ουαλικά, drusk στα αλβανικά.
Το οδοντικό σύμφωνο δ(d), από μέσο μετατρέπεται σε ψιλό και γίνεται τ(t). Το φωνήεν υ(u) μεταμορφώνεται σε ee και προκύπτει το αγγλικό tree. Στα πρωτογερμανικά trewan και γοτθικά triu.
Με μετάθεση του u και r, από το δρυ (dru) βγαίνει και το λατινικό dur-us που σημαίνει σκληρός επειδή το δέντρο είναι σύμβολο δύναμης και σκληρότητας! Η λέξη ξαναγυρνάει στα ελληνικά και όταν κάποιος είναι δυνατός και όρθιος, λέμε οτι είναι ντούρος!
tree
Λοιπόν: η αρχαία ρίζα Τυρ- σημαίνει ταραχή. Από εκεί προέκυψαν ο Τύρ-ος, το τυρ-ί και τα παράγωγα του γιατί χρειάζεται κτύπημα για την παρασκευή του, άρα ταραχή!
Το χτύπημα παράγει ήχο, βοή και με την προσθήκη του θορυβώδους β, προκύπτει: τύρ+β= τύρβη, που σημαίνει θόρυβος, ταραχή. (τ>θ). Τυρβασία, ήταν αρχαία διονυσιακή γιορτή με πολύ φασαρία και θόρυβο.
Στα λατινικά μεταφράζεται turb-o και από εκεί θα το πάρουν κι άλλοι ευρωπαίοι και προκύπτουν:
turbine, turbulent, turbulence, perturb, disturb
και ένα σωρό άλλα παράγωγα που χρησιμοποιούν καθημερινά εκατομύρια ευρωπαίοι...
Πασίγνωστη σε όλους η μηχανή turbo 
από το θόρυβο και την ισχύ που έχει. Στην Αμερική έχουνε και έναν υπερήρωα, 
τον Turboman, Τυρβάνθρωπος δηλαδή,
αλλά δεν έκανε πολύ θόρυβο φαίνεται και
δεν ακούστηκε και πολύ...
τύρβη